„Pisac nije dokumentarist, niti je roman dokument u onoj mjeri i na onaj način na koji bi se to moglo reći za historijsku studiju, na primjer, što opet ne znači da romani, čak i onda kada su u potpunosti uronjeni u fikciju, ne govore istinu.
Osnovna razlika je u tome što je načelo kojim se rukovodite u pisanju romana, ili u ovom slučaju autofikcije, estetske prirode, dok je u slučaju pisanja historijske studije ili nečije biografije, ono zasnovano na onom što je egzaktno, činjenično, empirijsko.
Drugim riječima, piscu je dopušteno ono što historičaru ili (auto)biografu nije, a to je da se u svojim knjigama služi imaginacijom, čak i onda kada govori o stvarnim ljudima ili historijskim likovima.“
Sarajevo, petak, 9. juli 2021.